Ronnie Liu cuba membina naratif seolah-olah mempertahankan Islam, tetapi pada masa sama meletakkan politik Islam terlalu dekat dengan ekstremisme. Ini adalah gambaran yang tidak tepat dan terlalu umum.
Menolak ekstremisme memang wajar, tetapi jangan gunakan isu ekstremisme untuk merendahkan politik Islam yang sah dalam demokrasi. Kedudukan Islam dalam Perlembagaan bukan sekadar simbol, tetapi sebahagian daripada identiti dan struktur negara yang perlu dihormati.
Persoalannya, jika benar mahu mempertahankan Perlembagaan dan kepelbagaian, mengapa perlu bermula dengan penegasan bahawa Malaysia “tidak patut menjadi negara Islam”? Kenyataan itu sendiri boleh dilihat sebagai provokasi politik dan bukannya usaha mencari titik tengah.
Menghormati Islam, mempertahankan Perlembagaan, memelihara kepelbagaian adalah satu laluan negara yang sama
‑ Ronnie Liu @20082026
Bahagian Pertama｜Laluan Malaysia bukan pilihan antara “Islam” atau “kepelbagaian”
Malaysia perlu menjawab satu persoalan asas pada masa hadapan: apakah jenis negara yang kita ingin bina?
Pendirian saya adalah jelas — Malaysia tidak akan dan tidak patut menjadi negara Islam. Atau negara yang diterajui oleh ekstremisme agama. Namun menolak ekstremisme agama tidak bermakna kita menolak Islam.
Perlembagaan Persekutuan menetapkan dengan jelas bahawa Islam ialah agama Persekutuan.
Raja‑raja Melayu mempunyai kedudukan perlembagaan dalam hal ehwal Islam di negeri‑negeri masing‑masing. Negara kita telah lama membina institusi pentadbiran Islam, pendidikan, majlis agama dan mahkamah syariah. Kesemua ini adalah sebahagian daripada sistem perlembagaan Malaysia dan wajar dihormati serta dipelihara.
Namun begitu, pengiktirafan terhadap kedudukan khas Islam di bawah perlembagaan tidak bermakna mana‑mana parti politik, ahli politik atau badan agama boleh memperoleh kuasa politik tanpa had atas nama Islam.
Kedudukan Islam dilindungi oleh perlembagaan, tidak perlu dibuktikan melalui ekstremisme politik. Begitu juga, memelihara masyarakat kepelbagaian tidak perlu dicapai dengan melemahkan Islam. Apa yang Malaysia perlu cari bukan kemenangan satu pihak ke atas pihak lain, tetapi kewujudan bersama yang berkekalan bagi Islam, Monarki Berperlembagaan, Kebebasan Beragama, Persekutuan dan masyarakat kepelbagaian Malaysia di bawah Perlembagaan Persekutuan.
Kita tidak perlu memilih antara “Malaysia tanpa Islam” dan “Malaysia ekstrem agama”, kerana kedua‑dua ekstrem ini bukan laluan yang sepatutnya dilalui oleh Malaysia.
Bahagian Kedua｜Apa yang perlu dijaga bukan Islam, tetapi agama yang dijadikan senjata politik
Apa yang Malaysia perlu waspada bukanlah Islam itu sendiri, tetapi agama yang dijadikan senjata untuk politik. Apabila parti‑parti politik bersaing untuk menunjukkan siapa yang “lebih Islamik”, persaingan politik boleh berubah daripada persaingan tadbir urus kepada persaingan identiti agama. Satu parti mengemukakan pendapat yang lebih konservatif, parti lain mengambil pendirian yang lebih jauh untuk tidak kehilangan undi, manakala parti seterusnya menggunakan bahasa agama yang lebih tegas untuk membuktikan kesuciannya. Akhirnya lahir persaingan pengislaman yang tiada noktah.
Bahaya logik politik ini adalah petunjuk prestasi tadbir urus negara berubah secara senyap. Rakyat tidak lagi bertanya siapa yang lebih telus, lebih berkebolehan, boleh menambah pendapatan, memperbaiki pendidikan, mewujudkan pekerjaan, mengurangkan kemiskinan dan menjalankan pembaharuan sistem. Sebaliknya mereka mula berdebat siapa yang melarang lebih banyak perkara, siapa yang menggunakan bahasa agama yang lebih keras, dan siapa yang layak menentukan sama ada seseorang itu “cukup Islamik”. Ini bukan kemenangan Islam, sebaliknya hasil politik yang mengeksploitasi agama.
Apa yang wajar untuk Malaysia persaingkan ialah tadbir urus Islamik, bukan label Islamik. Sama ada sesebuah kerajaan itu amanah, adil, anti‑rasuah, melindungi golongan lemah, menggunakan dana awam dengan baik, menjaga maruah kehakiman dan membolehkan rakyat hidup bermaruah. Sesebuah kerajaan yang bercakap besar tentang agama tetapi bertolak ansur dengan rasuah, penyalahgunaan kuasa, ketidakadilan dan kemiskinan sukar membuktikan legitimasi moral hanya melalui slogan agama.
Negara yang benar‑benar mencerminkan nilai‑nilai Islam bukan hanya memberitahu rakyat apa yang tidak boleh dilakukan. Ia pertama‑tama menuntut pemegang kuasa membuktikan sama ada mereka adil, telus, jujur dan bertanggungjawab.
Bahagian Ketiga｜Melindungi Islam dan menjamin kebebasan beragama bukan permainan jumlah sifar
Malaysia perlu menolak satu lagi logik politik yang berbahaya: anggapan bahawa semakin Islam dilindungi, semakin sempit ruang untuk orang bukan Muslim; atau sebaliknya, menjamin hak orang bukan Muslim pasti akan melemahkan Islam. Ini adalah politik jumlah sifar yang salah.
Perlembagaan Persekutuan menetapkan kedudukan khas Islam sebagai agama Persekutuan, dan pada masa yang sama menjamin amalan aman agama‑agama lain di dalam rangka undang‑undang. Ini menunjukkan reka bentuk perlembagaan Malaysia tidak pernah bermaksud kita hanya boleh memilih satu pihak.
Oleh itu kita boleh membina negara dengan Islam yang kukuh dan kebebasan beragama yang terjamin: orang Muslim boleh mengamalkan Islam dengan maruah dan keyakinan, institusi Islam mendapat perlindungan yang sewajarnya; penganut Kristian, Buddha, Hindu, Sikh, Tao dan kumpulan agama lain juga boleh menjalani kehidupan beragama dengan maruah di bawah perlindungan undang‑undang.
Melindungi Islam tidak perlu menghina agama lain. Menjamin kebebasan beragama tidak perlu menafikan kedudukan perlembagaan Islam. Agama yang benar‑benar yakin tidak perlu membuktikan kekuatannya dengan menimbulkan ketakutan. Masyarakat kepelbagaian yang matang juga tidak sepatutnya menganggap kepercayaan agama sebagai musuh pemodenan negara.
Oleh itu Malaysia perlu membina dua tembok pertahanan: Tembok pertama untuk menghalang ekstremisme agama, kebencian, ugutan dan hasutan politik. Tembok kedua pula menghalang usaha menafikan kedudukan sejarah dan perlembagaan Islam atas nama pemodenan atau liberalisme.
Apa yang kita tolak bukan agama, tetapi ekstremisme. Apa yang kita lindungi bukan hak tafsiran agama mana‑mana parti, tetapi susunan perlembagaan seluruh negara.
Bahagian Keempat｜Sabah, Sarawak, Monarki Berperlembagaan dan Rukun Negara menentukan Malaysia tidak sepatutnya condong kepada satu ekstrem
Kita tidak boleh memahami identiti negara hanya melalui politik Semenanjung. Malaysia bukan negara yang berpegang kepada satu agama, satu budaya atau satu corak wilayah sahaja. Sabah dan Sarawak mempunyai latar belakang sejarah, komposisi masyarakat, struktur agama serta pelbagai pengaturan dan jaminan perlembagaan persekutuan.
Oleh itu, mana‑mana hala tuju yang cuba membentuk seluruh Malaysia mengikut corak politik agama tunggal perlu menjawab persoalan asas: adakah corak negara ini masih setia kepada struktur pembentukan Malaysia sebagai komuniti persekutuan? Pada masa yang sama, Monarki Berperlembagaan ialah institusi penting untuk kesinambungan negara.
Raja‑raja Melayu mempunyai hubungan perlembagaan yang jelas dengan Islam. Oleh itu untuk mempertahankan Islam tidak perlu mana‑mana parti memonopoli hak mewakili Islam. Islam bukan aset mana‑mana parti, dan institusi diraja juga tidak sepatutnya menjadi alat politik mana‑mana parti.
Lebih penting lagi, kita sudah mempunyai sistem nilai kebangsaan yang menghubungkan unsur‑unsur berbeza iaitu Rukun Negara: Kepercayaan Kepada Tuhan, Kesetiaan Kepada Raja dan Negara, Keluhuran Perlembagaan, Kedaulatan Undang‑undang, Kesopanan dan Kesusilaan. Ia meletakkan kepercayaan, institusi diraja, perlembagaan, kedaulatan undang‑undang dan moral masyarakat dalam satu rangka negara.
Persoalan sebenarnya bukan Rukun Negara yang tidak lengkap, tetapi selama beberapa dekad kita lebih menganggapnya sebagai teks sumpah sahaja, bukannya doktrin tadbir urus negara.
Apa yang Malaysia perlukan pada masa hadapan bukan keseragaman seragam, tetapi Perpaduan tanpa Keseragaman.
Bersatu setia kepada satu negara, bersama mempertahankan satu Perlembagaan Persekutuan dan sistem kedaulatan undang‑undang, pada masa yang sama membenarkan negeri‑negeri, agama, budaya dan kaum mengekalkan identiti dan ruang masing‑masing.
Bahagian Kelima｜Pada akhirnya Malaysia mesti memilih tadbir urus berperlembagaan, bukan ekstremisme agama
Oleh itu gambaran Malaysia yang saya sokong adalah jelas: Rukun Negara sebagai nilai bersama, Perlembagaan Persekutuan sebagai rangka institusi tertinggi negara, Islam sebagai agama Persekutuan dihormati, Monarki Berperlembagaan dipelihara, kebebasan beragama terjamin, kedudukan perlembagaan Sabah dan Sarawak dihormati, dan kedaulatan undang‑undang mengikat semua pemegang kuasa awam.
Di bawah rangka ini, Malaysia tidak perlu menjadi negara Islam ekstrem agama, dan juga tidak perlu menjadi negara yang menafikan kedudukan awam Islam.
Apa yang kita bina ialah corak tadbir urus milik Malaysia sendiri:
Satu Perlembagaan, Satu Persekutuan, Satu Kewarganegaraan, Satu Kedaulatan Undang‑undang, Banyak Agama, Banyak Budaya, Nasib Negara Bersama.
Orang Melayu‑Muslim tidak perlu risau kedudukan Islam terhakis disebabkan kepelbagaian. Orang bukan Muslim tidak perlu meragukan tempat mereka di negara ini disebabkan penghormatan terhadap Islam. Sabah dan Sarawak tidak perlu bimbang Semenanjung memaksa corak masyarakat tunggal ke atas seluruh Persekutuan. Manakala mana‑mana parti tidak boleh mengeksploitasi 3R@Agama, Bangsa, Raja untuk menimbulkan ketakutan demi kepentingan politik.
Hormati kepercayaan tetapi jangan eksploitasi kepercayaan; hormati institusi diraja tetapi jangan mempolitikkan institusi diraja; hormati majoriti tetapi jangan menindas minoriti; pertahankan kepelbagaian tetapi jangan menafikan nilai kebangsaan bersama; jalankan demokrasi tetapi semua kuasa demokrasi beroperasi di bawah perlembagaan dan kedaulatan undang‑undang. Inilah jalan pertengahan yang sepatutnya dipegang Malaysia, dan juga benteng institusi yang paling kukuh untuk menentang semua bentuk ekstremisme.
Negara yang kita bina akhirnya bukan negara di mana satu agama, kaum atau parti boleh mengisytiharkan kemenangan. Ia ialah negara di mana setiap warganegara boleh berkata dengan maruah: Ini Malaysia kita — Islam dihormati, kebebasan terjamin, perlembagaan melebihi politik, dan tiada ruang untuk ekstremisme memerintah negara.
FB : Ronnie Liu
0 Comments